Kim en Erald in Ghana

Up, up and away!

November 2005

Een deel van het projectbudget is bestemd voor het verbeteren van de (drinkwater-) situatie van de 'allerarmsten' in de regio. Dit moet worden gedaan door het uitbreiden van het distributienetwerk in gebieden waar de bevolking

Nu is het, zeker voor westerlingen, moeilijk om onderscheid te maken tussen de ene arme en de andere, dus hebben we de hulp van Ghana Water maar weer ingeschakeld. In eerste instantie is dit gedaan om een lijst met dringende gebieden van ze te ontvangen, maar toen deze uitbleef hebben we zelf maar een selectie gemaakt van tien steden in de regio. De assistentie van Ghana Water kwam er weer op neer dat een van hun technische mannen mijn collega Assif en mij vergezelde bij een tour van deze plaatsen. We hebben veel gezien, schrijnende situaties soms, met als triest dieptepunt het kamp met 42.000 vluchtelingen uit Liberia die al een aantal jaren zonder water zitten en de keuze hebben tussen tienmaal de normale prijs betalen of gefilterd regen- en gootwater te drinken. Helaas is hun situatie van dien aard dat binnen dit project een oplossing niet kan worden geboden. Dit kamp is een stad op zich, met winkeltjes, scholen, kerken enzovoort, en het is te hopen dat er binnenkort een oplossing wordt gevonden.

Nu kan je op de grond veel zien, maar een echt goed beeld krijg je pas als je een en ander van bovenaf kan bekijken. Zo gezegd, zo gedaan, en zo kwam het dat we op een zaterdagmiddag op het vliegveld waren, gewapend met alle camera's die we konden vinden om de tien dorpen vanuit een helikopter te fotograferen!

Ik had nog nooit in zo'n ding gevlogen, evenals de anderen, maar kon niet wachten om aan boord te gaan. Na een korte briefing moesten we met zijn allen nog worden gewogen (gelukkig met apparatuur en al - wat zijn die camera's zwaar zeg!) en konden we aan boord. Een gezonde spanning toen het monster tot leven kwam, en even later waren we los om koers te zetten naar Senya Bereku, het eerste stadje op de lijst. Onderweg passeerden we Accra, en de kust volgend kwamen we allerlei bekende plaatsen tegen: het kantoor, Big Milly's, de AAMAL, en (op de terugweg) ons huis.

Wat helemaal lachen was, was toen we bij de site aankwamen. Het was met de Chinezen afgesproken dat ze mochten werken in het weekend, en het was dan ook een bedrijvigheid van jewelste. Het leukste was toen Bart vanuit de heli een van de arbeiders toeschreeuwde dat-ie zijn helm moest opzetten...je had die gozer moeten zien rennen, niet normaal!

Voor meer over deze vlucht kan je bij de foto's die we er hebben genomen terecht...in totaal zijn het er een paar honderd geworden.

	Up, up and away! November 2005
	Een deel van het projectbudget is bestemd voor het verbeteren van de (drinkwater-) situatie van de 'allerarmsten' in de regio. Dit moet worden gedaan door het uitbreiden van het distributienetwerk in gebieden waar de bevolking
	Nu is het, zeker voor westerlingen, moeilijk om onderscheid te maken tussen de ene arme en de andere, dus hebben we de hulp van Ghana Water maar weer ingeschakeld. In eerste instantie is dit gedaan om een lijst met dringende gebieden van ze te ontvangen, maar toen deze uitbleef hebben we zelf maar een selectie gemaakt van tien steden in de regio. De assistentie van Ghana Water kwam er weer op neer dat een van hun technische mannen mijn collega Assif en mij vergezelde bij een tour van deze plaatsen. We hebben veel gezien, schrijnende situaties soms, met als triest dieptepunt het kamp met 42.000 vluchtelingen uit Liberia die al een aantal jaren zonder water zitten en de keuze hebben tussen tienmaal de normale prijs betalen of gefilterd regen- en gootwater te drinken. Helaas is hun situatie van dien aard dat binnen dit project een oplossing niet kan worden geboden. Dit kamp is een stad op zich, met winkeltjes, scholen, kerken enzovoort, en het is te hopen dat er binnenkort een oplossing wordt gevonden.
	Nu kan je op de grond veel zien, maar een echt goed beeld krijg je pas als je een en ander van bovenaf kan bekijken. Zo gezegd, zo gedaan, en zo kwam het dat we op een zaterdagmiddag op het vliegveld waren, gewapend met alle camera's die we konden vinden om de tien dorpen vanuit een helikopter te fotograferen!

	Ik had nog nooit in zo'n ding gevlogen, evenals de anderen, maar kon niet wachten om aan boord te gaan. Na een korte briefing moesten we met zijn allen nog worden gewogen (gelukkig met apparatuur en al - wat zijn die camera's zwaar zeg!) en konden we aan boord. Een gezonde spanning toen het monster tot leven kwam, en even later waren we los om koers te zetten naar Senya Bereku, het eerste stadje op de lijst. Onderweg passeerden we Accra, en de kust volgend kwamen we allerlei bekende plaatsen tegen: het kantoor, Big Milly's, de AAMAL, en (op de terugweg) ons huis.
	Wat helemaal lachen was, was toen we bij de site aankwamen. Het was met de Chinezen afgesproken dat ze mochten werken in het weekend, en het was dan ook een bedrijvigheid van jewelste. Het leukste was toen Bart vanuit de heli een van de arbeiders toeschreeuwde dat-ie zijn helm moest opzetten...je had die gozer moeten zien rennen, niet normaal!
	Voor meer over deze vlucht kan je bij de foto's die we er hebben genomen terecht...in totaal zijn het er een paar honderd geworden.