Het tweede dorp van de acht waar we aan de slag gingen was Odoben, waar één helft van het dorp al zo'n 15 jaar geen werkende pijp heeft. Wat er is gebeurd is niet geheel duidelijk, maar feit is dat de boel al lang niet meer werkt en dat de mensen water halen uit de rivier of uit boorputten (waarvan ook de helft al kapot is).

Goed, de opdracht was dus simpel: 1500 m vierduimse pijp leggen, en die aansluiten op de zesduimse hoofdlijn...die echter na wat graafwerk een vierduimse pijp bleek te zijn. Omdat we in een tak van het netwerk zaten waar er sowieso al drukproblemen zijn te verwachten is besloten om de hoofdlijn door het dorp ook maar te vervangen.

Zo gezegd, zo gedaan, en het werk schoot bijzonder goed op; zelfs zo goed dat er niet al te veel over te vertellen is. Maar zoals te verwachten was, lag ook hier weer een nieuw akkefietje op de loer, en ditmaal betrof het Ghanees haantjesgedrag en nepotisme.

Toen ik vorig jaar met Assif onze toer langs de dorpen maakte werd ons verteld dat de situatie in Odoben zo was dat de zuidkant van het dorp geen, en de noordkant wel toegang tot leidingwater heeft, en op die aanname is ons rapport en later ons voorstel en contract gebaseerd geweest. Maar goed, zoals gewoonlijk heeft niemand het gelezen en toen ik bijna klaar was in Odoben kwam het gezeur weer, eerst vanuit de noordkant van het dorp: waarom alleen maar die ene kant? Schijtziek word je van die hebberds hier; het kan de mensen niet schelen dat de helft van het dorp 15 jaar zonder water heeft gezeten terwijl ze zelf wél hadden, en op het moment dat de zuidkant ook krijgt willen ze ook een nieuwe pijp. Het gezeur van de bevolking was echter nog niets vergeleken met wat me te wachten stond...

Om te voorkomen dat het een lang technisch verhaal wordt zal ik niet te veel in details treden, maar kortgezegd kwam het op het volgende neer: aan de kant van het dorp waar we niet bouwen moest ook een nieuwe pijp komen, en wel omdat er een secondary school staat. Ik ben erheen gegaan met een hele delegatie van Ghana Water, en het heeft me die middag heel wat moeite gekost om mijn professionele kalmte en vriendelijkheid te bewaren, want ik heb me daar wat aan moeten horen... Eén van de mannen van Ghana Water, wiens voornaamste talent bestaat uit corrupt en ontzettend dik zijn, begon op een gegeven moment te schreeuwen dat het zijn geld was en dat hij me kon laten doen wat hij wilde...

Terwijl ik mijn woede stond weg te slikken wist ik er nog net uit te persen dat ik zo niet wilde discussieren, en ben in mijn auto gestapt. Furieus was ik, en als het niet zo zou zijn dat wij er als bedrijf goed werk aan hebben zou ik niets liever willen dan dat de geldkraan richting dit corrupte, inhalige, luie klotecontinent per direct zou worden dichtgedraaid.

En dan nog het ergste: nog diezelfde middag ben ik teruggegaan naar de school die zo belangrijk was, en vond daar een standpijp waar, zodra ik hem opendraaide, een klaterende straal fris (naar Ghanese normen dan...) leidingwater uit kwam!