Mole National Park   2-3 Januari 2006 |
|
De tweede week van Jeroen’s bezoek zijn we naar het noorden gereden om onder andere Mole National Park te bekijken. De heenweg hebben we in één ruk gedaan, maar dit is niet aan te raden, tenzij je echt geen tijd hebt. Vooral de laatse 86 km waren een drama, de weg was niet verhard en verschrikkelijk slecht, waardoor we over dat laatste stukje twee en half uur hebben gedaan! Op een rit van totaal ongeveer 600 km en 10 uur viel dat laatste stukje dus nogal tegen en we waren bij aankomst best een beetje moe. Gelukkig vergaten we de vermoeidheid al snel toen we bij het uitkijkpunt, dat over twee waterpoelen uitkijkt, gingen kijken, en meteen al een olifant konden bewonderen. Nu was dit niet helemaal geluk want doordat het droge seizoen al even duurt, zijn de twee waterpoelen een van de weinige plaatsen waar de dieren nog water kunnen vinden. |
|
Na deze opkikker zijn we op het terras gaan zitten waar we al snel aan de praat raakten met een groep Nederlanders van middelbare leeftijd, waarvan 1 stel met een Landcruiser uit Nederland waren komen rijden. We hadden al wel een auto met Nederlands kenteken zien staan, maar moeten eerlijk toegeven dat we geen in onze ogen oude mensen bij die auto hadden verwacht. Het bleek dat ze de reis al drie keer eerder hadden gemaakt om hun zus, die al 30 jaar in Burkina Faso woont te bezoeken. De zus was er nu ook bij en de rest van het gezelschap was naar Afrika komen vliegen om zich erbij te voegen. Al met al is het een hele interessante avond geworden, met veel leuke en leerzame* gesprekken. *: Noot van Erald: het meest 'leerzame' vond ik het geklaag van de 'Afrikaveteraan' die al meermalen hierheen was komen rijden. "Er is niets meer aan, allemaal asfalt van Mauretanië tot aan hier, en je kan het tegenwoordig met een Fiat Panda doen!" Opent je ogen toch een beetje voor wat betreft de ontwikkelingen op dit continent... |
|
De volgende morgen hebben wij ons om een uur of 7 bij onze gids gemeld, die ons deels met de auto en deels te voet een stukje van het park heeft laten zien. We zijn hier behoorlijk wat wilde zwijnen tegengekomen, en we hebben nog meer antilopes gezien. Af en toe een aap, maar ondanks een flinke wandeling geen olifanten van dichtbij. Bij terugkomst in het kamp bleken die olifanten niet gek te zijn. Ze hebben gewacht tot alle mensen op veilige afstand zaten te ontbijten om met veel allure, via het pad wat wij net nog gewandeld hadden, naar de poel te lopen om eens uitgebreid te badderen en te drinken. Juist door het feit dat we niet heel dichtbij waren, was het een indrukwekkend tafereel om 6 olifanten in hun eigen omgeving, zonder mensengeuren en klikgeluiden van camera’s hun gang te zien gaan. |
|
Hierna hebben we besloten toch niet nog een nacht te verblijven in Mole. Ten eerste was dit moeilijk; de boel was overboekt en wij hadden geen reservering (toch vreemd dat het overboekt is; we hebben een week lang meermalen per dag geprobeerd te bellen en dat lukte niet. Hoe komen die andere mensen dan aan een reservering vraag je je af?) Maar goed, dat terzijde. Ten tweede wilden we a) nog meer van Ghana zien en schortte het Jeroen aan tijd en b) die enorme rit niet meer ineens maken, dus moesten we ergens blijven slapen. Van onze nieuwe vrienden van de vorige avond hebben we de tip gekregen om naar het Baobeng Monkey Sanctuary te gaan, vlak bij Kumasi, en na meer te hebben gehoord leek dit een uitstekend plan en zijn we die kant op gegaan. |
|
Op weg Mole uit zijn we nog gestopt in Larabanga, een dorpje vlak bij Mole waar de oudste moskee in Ghana staat. Uit diverse bronnen hadden we al vernomen dat de "toeristische sector" hier nogal aggressief is, en helaas was dit waar. Bij aankomst werden we omringd door allemaal 'gidsen', de een met een nog mooier verhaal dan de ander, maar met een duidelijke blik in hun ogen die erop duidt dat we voor hun weinig meer zijn dan wandelende pakken geld. We zijn dan ook onverrichterzake vertrokken, en hebben slechts de "Mystic Stone" aan de rand van het dorp gezien. Het exacte verhaal is ons ontschoten (het was weer de geschiedenis van een man die al hallucinerend instructies kreeg van een hogere macht...enfin, hele religies zijn op dit soort zaken gebaseerd dus valt het nog mee dat deze man slechts een dorp heeft gesticht). In ieder geval is dat allemaal bij deze steen gebeurd, en het is dan ook daarom dat de steen al eeuwenlang trouw wordt bewaakt. Wat ons echter bevreemdde was het feit dat ondanks deze bewaking hordes toeristen er in zijn geslaagd om hun naam in de steen te krassen...erg vreemd. |
|
| Foto's van Mole en de reis erheen zijn hier te vinden. | |