Kamers bouwen  Januari - Maart 2006 |
|
Nieuw jaar, nieuwe klus. Na tijdens de kerstvakantie Ghana eens goed bekeken te hebben was het weer tijd voor een nieuwe klus, en als Denys’ man in het veld was mij de eer toebedeeld om de restauratie van 139 kamers te laten gebeuren. |
|
Op elke waterleiding heb je afsluiters, ventielen en washouts, en toen het bestaande netwerk in de jaren zestig is aangelegd zijn die ook op het onze geinstallleerd. Veertig jaar Ghanees onderhoud hebben echter hun tol geeist en een ruwe schatting is dat 60% van die dingen, en 75% van de kamers eromheen niet meer bruikbaar is. Wat heel fijn is, is dat die onbruikbaarheid vaak samenvalt met onvindbaarheid. Toen ik begon had ik al een lijst met kamers, en ik dacht dat ik op alle 5 de takken van het netwerk aan de slag zou gaan. Dit was echter in de praktijk wel even anders; de onderhoudsmannen van GWCL hadden alleen maar verteld over de kamers en afsluiters die ze zelf kenden, en toen ik eenmaal begonnen was aan de eerste tak kwamen we met hulp van lokale mensen al snel achter het bestaan van de overige kamers, waarmee het totaal voor die tak alleen al op de 139 te bouwen kamers kwam. |
|
De belangrijkste les die ik hieruit heb geleerd is dat als je, als je wat wilt weten over details van het bestaande netwerk, het beste in de dorpen zelf kan kijken. Er zit altijd wel een ouwe baas die al veertig jaar voor zijn hut hangt die precies weet waar alles ligt. Erg handig, alhoewel ik Bart zal aanraden om, als er bij het volgende project een soortgelijke opdracht in zit, een metaaldetector mee te nemen. Scheelt een hoop graaf- en zoekwerk! |
|
Aan het begin van het werk kreeg ik een groepje van 6 man, dat met ik een hoop geduld, frustratie en soms geschreeuw heb weten om te vormen in een club van15 gasten die het mij in eerste instantie lastig haalbare doel van 2 complete kamers per dag toch hebben gehaald, waar ik erg blij mee was. |
|
Helaas eindigde deze succesvolle klus in mineur...het bleek dat een aantal van mijn mannen eigenhandig had besloten om hun salaris een beetje uit te breiden door zakken cement te jatten, en daar zijn we achter gekomen. Niet iedereen was hier aan schuldig, maar toch is van hogerhand besloten dat ik er de vijf beste uit mocht halen en dat de rest ontslagen zou worden. Toen van die vijf man er maar vier overbleven omdat er een extra uitvloog is er toch wat in me geknapt. Je kneedt, schaaft en bouwt een band met die mannen op, en ineens moet je het gros buitensmijten zonder er zelf inspraak in te hebben. Erg, erg jammer, en ik hoop voor de onschuldigen onder hen van harte dat ze inmiddels elders aan de slag zijn. |
|
| Foto’s van dit werk kun je hier vinden | |