Waar je in Nederland even snel een huis in kan richten door een paar uur bij de Ikea rond te lopen, is dat hier net iets ingewikkelder. De bank ging nog wel, die was alleen wat later klaar. De meubelmaker, waar we het grootste deel van ons interieur hebben besteld, intepreteerde de tekeningen net iets ander dan wij ze bedoeld hadden, sterker nog, hij verzon er zelf dingen bij, en echt een timmermansoog had hij ook al niet, en als klap op de vuurpijl, heeft hij onze hele gave, hardhouten, zelf bedachte stoelen, afgewerkt met een zitting van multiplex!!! |
|
Toen hadden we nog een logeerbed nodig, en tot dan toe hadden onze buren goede ervaringen met ene Alex, en die fijne man had een heel gaaf van riet gewoven bed staan, dat wij wel wilden hebben. De Europese bedmaten wijken echter nogal af van wat men hier gebruikt (maakt trouwens niet uit, Ghanezen kunnen altijd en overal in de vreemdste houdingen slapen) dus konden we het exemplaar dat al klaar was niet meenemen. Dus hebben we de maten doorgegeven en kon Alex aan de slag: over twee weken was het af, zei hij…. Maar “because of the rain, please I beg of you” 1 maand, en heel veel tripjes op en neer, later was het bed nog niet af, en we vonden het tijd voor een ultimatum: Binnen twee dagen is het bed af en anders willen wij de aanbetaling terug. Twee dagen later: telefoon. Een smekende meubelmaker brabbelde iets dat leek op het inmiddels bekende: “Please, I beg of you, it’s because of the rain, it’s not finished, we will bring it tomorrow”…..niet dus. De volgende dag maar weer naar Accra, om dan het geld maar op te halen, maar dat kon toch echt niet, inmiddels was het bed af, en we moesten het maar meenemen…na alle ergernis wilden we het bed niet meer, maar anderhalf uur later was het nog steeds niet gelukt zonder bed te vertrekken, dus er staat eindelijk een logeerbed in de logeerkamer.
|
|
Diezelfde Alex had een vriendje rondlopen dat ook in de ‘cane weaving business’ zat, en omdat meneer Korsah onze huizen had voorzien van een aantal lampen die nu niet bepaald onze smaak zijn hadden we bedacht deze te vervangen door nieuwe. Eerste doel: de lamp in de woonkamer. Deze zou worden vervangen door drie rieten kappen: een lange cylinder, een platte ovaal en een uitgerekte ovaal (zoals Ernie en Bert). We hadden een en ander op een duidelijke tekening uitgewerkt en doorgesproken met de wever, en opgetogen trokken wij de week erop naar Accra om onze lampenkappen op te halen. Eenmaal aangekomen zagen wij in de boom waar de verkoper zijn producten uitstalt een aantal rieten creaties hangen die eruit zagen als onze lampen die door een vrachtwagen overreden waren; dit zou goed mogelijk kunnen zijn aangezien de shop langs de doorgaande weg naar Tema lag. Het opgetogen gezicht van de verkoper bij het zien van onze auto deed echter anders vermoeden; volgens hem was het af en konden we afrekenen. Pas toen we hetgeen hij gemaakt had met de originele tekening (die hij er de hele week bij had, vertelde hij trots) vergeleken begon hij ook te realiseren dat er een aantal verschillen waren…
|
|
| Voor de gemoedsrust van de mensen die zich in de toekomst in Ghana nog gaan settelen, mag Ikea er wel eens over denken zich in Accra te gaan vestigen. Al moet ik zeggen dat we het ondanks alles niet hadden willen missen. Het was een ervaring op zich. | |