Home

Over onsNieuwsWerkLevenFoto'sLinksContactEnglish

 

Pasen

april 2006
 
Voor het paasweekend hadden we afgesproken met onze vrienden uit Takoradi, Lisa en Jan Just. Tot vlak voor we vertrokken wisten we nog niet goed wat het plan zou zijn, maar omdat de mannen toch ook van hun welverdiende lange weekendrust moesten kunnen genieten stond als een paal boven water dat het geen enorme tour door Ghana zou worden. Uiteindelijk hebben we besloten om De eerste dag naar het Baobeng Monkey Sanctuary te gaan en de overige tijd aan het Bosumtwe meer door te brengen.
 
Zo gezegd zo gedaan, We zijn vrijdag ochtend vroeg vertrokken en heben Lisa en JJ halverwege ontmoet (zij wonen 3 uur ten westen van ons) en zijn met z'n vieren verder naar het noorden gereden. Tegen het eind van de middag kwamen we aan bij de sanctuary. Na een simpele maaltijd en een gezellige avond, zijn we in ons simpele bedje gekropen. De volgende morgen was het tijd voor de aapjes.
 
de aapjes vlooien...
 
de diva
 
In de loop van de ochtend zijn we richting Kumasi gaan rijden. Hier zijn we gestopt voor een lunch, mede in de hoop dat Jeroen, een vriend van Lisa en JJ, ons daar zou kunnen ontmoeten. Hij was de avond ervoor geland in Ghana en zou met de bus onze kant uitkomen. Helaas lukte de ontmoeting in Kumasi niet (wel is er nog een drukke en hilarische SMS-uitwisseling geweest die er, om het netjes te zeggen, op neerkwam dat Jeroen zijn twijfels had over het rijtalent en de levenslust van de buschauffeur). Wij wilden niet te lang wachten want we hadden nog geen hotel geregeld, dus moest Jeroen later met een taxi achter ons aan komen. Na ongeveer een uur rijden kwamen we aan bij het meer en gelukkig had het hotel nog twee kamers beschikbaar. Natuurlijk moesten we beginnen met een frisse duik in het meer, dat helaas niet zo fris bleek te zijn. Niet dat het vies was, het was gewoon niet koud. Het hele concept van het door moeten komen als je het water in gaat, was er niet. Het was meer alsof je in een warm bad met een sporadische stroom koud water stapte. Beetje jammer, maar we hebben wel heel lekker gewommen. En natuurlijk hadden we daarna enorme honger en dus zijn we naar het restaurant gegaan om een hapje te eten. De bediening was gelukkig op z'n Ghanees langzaam, zodat Jeroen, toen hij anderhalf uur later arriveerde, meteen aan kon schuiven.
 
De rest van de tijd hebben we eigenlijk niet meer gedaan dan, zwemmen, zonnen, eten, drinken, lachen en slapen. Kortom, we hebben genoten.